uni61ths486 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي اثرات متادون تراپي بر روي الكتروكارديوگرام در بيماران مراجعه كننده به مركز متادون تراپي بيمارستان 5 آذر 1388-89 1388 1389 uni61ths486 دكتراي حرفه اي دكترا 44 مقدمه : در حال حاضر متادون يكي از داروهاي اساسي براي سم زدايي است و درمان نگهدارنده سوء مصرف كنندگان مواد اپيوئيدي كاربرد وسيعي دارد، به دليل هزينه پايين و قانوني بودن مصرف آن اكثر بيماران اصرار بر مصرف دوز بالاي آن دارند ولي از آن جا كه متادون داراي عوارض خطر ناك قلبي نظير تورساد پوينت و افزايش فاصله QTcمي باشد ، هدف از انجام اين مطالعه تعيين اثرات متادون تراپي بر روي الكتروكارديوگرام در بيماران مراجعه كننده به مركز متادون تراپي بيمارستان 5 آذر در سال 89-88 مي باشد. مواد و روشها : از بيماراني كه جهت شروع متادون تراپي به مركز متادون تراپي بيمارستان 5 آذر در سال 89-1388 مراجعه نمودند 60 نفر به صورت تصادفي انتخاب شدند كه 57 نفر مذكر و 3 نفر مونث بودند و ميانگين سني در اين گروه 32/71 سال بود. افراد بر اساس ميزان متادون دريافتي به دو گروه 27 نفره و يك گروه 26 نفره كه به ترتيب (35-0)mg، (55-35)و(55) متادون در روز دريافت مي كردند تقسيم شدند. از افراد سالم نيز 60 نفر كه داراي الكتروكاديوگرام نرمال (فاز اول) بودند به صورت تصادفي انتخاب شدند و وارد مطالعه شدند. در افراد سالم فواصل الكتروكارديوگرام (فاز اول) مورد ارزيابي قرار گرفتند و ميانگين آن ها جهت مقايسه با گروه مواجهه با متادون جهت ورود به مطالعه تعيين گرديد. در افراد مواجهه با متادون نيز فواصل الكتروكارديوگرام (فاز اول) مورد ارزيابي قرار گرفتند و افرادي كه داراي يافته هايي در طيف ميانگين داده هاي گروه سالم بودند وارد مطالعه شدند. بين متغيرهاي الكتروكارديوگرام گروه سالم و افراد مواجهه با متادون كه وارد مطالعه شدند از نظر آماري اختلاف معناداري وجود نداشت. (P-Value<0/05) از افراد مواجهه با متادون 1 ماه بعد (فاز دوم مطالعه) و 5ماه بعد(فاز سوم مطالعه) نيز الكتروكارديوگرام گرفته شد و الكتروكارديوگرام هاي هر سه فاز توسط متخصص محترم فلب تفسير گرديد و كليه فواصل الكتروكارديوگرام مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته ها : اين مطالعه نشان داد كه بين طول دوره متادون تراپي و طول موج P، ارتفاعموجP،فاصله PR وفاصله QTc اختلاف معناداري وجود دارد (PValue<0/05) ولي بين طول دوره متادون تراپي و طول كمپلكس QRS ، معكوس شدن موج T و بالا رو و پايين رو شدن قطعهST اختلاف معناداري وجود نداشت . (PValue>0/05) از آن جايي كه در تمام بيماران و در هر سه فاز دو موج T,ST نرمال بودند، طول دوره متادون تراپي بر روي آن ها تاثيري نداشت. همچنين بين متادون تراپي و دوز مصرفي(در هر سه گروه طبقه بندي شده در مطالعه) آن اختلاف معنا اري وجود نداشت.(PValue>0/05) بين متادون تراپي و سن همبستگي وجود نداشت. (pValue>0/05) . نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان داد كه در دوزهاي مهمول كمتر از 120mg متادون عليرغم افزايش فاصله QTc ، خطر جدي براي بيماران وجود ندارد. متادون تراپي روي متغيرهاي الكتروكارديوگرام بيماران تاثير دارد وليكن ارتباطي با دوزاژمتادون گزارش نشد. واژگان كليدي : متادون تراپي، تغييرات الكتروكارديوگرام 1240488027