uni61ths470 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي توزيع فراواني انواع تظاهرات روماتولوژيك بيماران ديابتيك مراجعه كننده به كلينيك فوق تخصصي غدد مركز آموزشي درماني 5 آذر شهرستان گرگان طي سال هاي 1388-1387 1388-89 1388 1389 uni61ths470 دكتراي حرفه اي دكترا 48 مقدمه: بيماري ديابت يكي شايع ترين اختلالات غدد درون ريز در سطح جهان مي باشد. شيوع بيماري ديابت بين 0/5%- 4% است. بيماري ديابت بر اساس علائم باليني و ازمايشگاهي شامل قند خون ناشتا بيشتر مساوي 126mg/dl يا قند خون بعد از غذاي بيشتر مساوي 200mg/dl طي 2 بار غير متوالي است. درميان عوارض و اختلالات مختلفي كه طي بيماري ديابت در ارگان هاي بدن ايجاد مي شود عوارض روماتولوژيك در بيماران ديابتي اتفاق مي افتد كه محدوديت ها و ناتواني هايي را در حركت بيماران ايجاد مي كند. اين مطالعه جهت تعيين شيوع اين عوارض روماتولوژيك در بيماران ديابتي انجام شده است.
مواد و روش ها: مطالعه از نوع توصيفي - تحليلي بوده و روي بيماران ديابتي مراجعه كننده به مركز فوق تخصصي غدد بيمارستان پنجم آذر شهرستان گرگان از اسفند ماه 1387 تا تير ماه 1388 انجام گرديد. براي همه بيماران پس از شرح حال گيري و معاينه باليني كامل توسط يك فرد واحد و عكس راديوگرافي لومبار پرسشنامه پرشد. ورود هر بيمار به اين مطالعه مشروط به رضايت وي بود و تمام اطلاعات بيماران نيز محفوظ ماند.
نتايج: در اين مطالعه 256 بيمار ديابتي از نظر تظاهرات روماتولوژيك و ارتباط بين برخي متغير ها مورد بررسي قرار گرفتند. در مجموع 82 نفر مرد و 174 نفر زن بودند.
ميانگين سني و انحراف معيار اين افراد 12/29± 50/41 سال بود. ميانگين قند خون ناشتا و انحراف معيار 69/54± 186/2 گزارش شد.
شاخص توده بدني BMI آنها بطور متوسط 5/26± 28/04 كيلوگرم بر متر مربع و متوسط طول ابتلا به بيماري ديابت 7/31± 7/87 سال بود.
شاخص توده بدني (BMI) با استئوآرتريت لومبار وكاهش فاصله مهره اي بين L5-S1 رابطه معناداري مشاهده شد. (p value=0/010) عارضه استئوآرتريت زانو با ميانگين BMI اختلاف معناداري نشان داد. (pvalue=0/032).
توزيع فراواني انواع تظاهرات روماتولوژيك مثل استئوآرتريت و دوپويترن كانتر كچر و استئوپني و DISH بين دو جنس و در سه گروه سني زير 30 سال و 50-31 سال و بالاي 50 سال در برخي موارد معنادار گزارش شد.
بين سابقه هيپرليپيدمي و عارضه DISH در بيماران ديابتي (p value=0/022) و بين سابقه پرفشاري خون و عوارض (p value=0/010) DI ، هبردن نود (p value=0/002)، استئوآرتريت لومبار (p value=0/030) ارتباط معناداري ديده شد.
دراين مطالعه با توجه به شرح حال بيماران ديابتي در كل ما 27 بيمار هيپوتيروئيدي (22 زن و 5 مرد) و 9 بيمار ديابتي با سابقه مصرف سيگار (2 زن و 7 مرد) داشتيم. سابقه بيماري كم كاري تيروئيد و مصرف سيگار در هيچ يك از موارد ارتباط معناداري با تظاهرات روماتولوژيك نداشتند. (p value=0/050).
بين عارضه RSD (p value=0/049) و عارضه دوپويترن كانتر كچر (p value=0/024) با ميانگين طول مدت بيماري ديابت و بين عارضه انگشت ماشه اي با ميانگين FBS (p value=0/01) و طول مدت بيماري ديابت (p value=0/007) تفاوت معناداري مشاهده شد.
نتيجه گيري: در مطالعه حاضر شيوع تظاهرات روماتولوژيك در بيماري ديابتي بررسي شد كه استئوآرتريت زانو (64/45%) و لومبار (54/68%) و استئوپني لومبار (40/23%) به ترتيب شايع ترين تظاهرات گزارش شده توسط روماتولوژيست بوده است. اين تظاهرات در جمعيت ديابتي مورد مطالعه ما در سطح بالاتري نسبت به سايرين قرار دارد و شايد بتوان اينگونه گفت كه شيوع بالاي بيماريهاي روماتولوژيك به خصوص در منطقه شمال كشور به عنوان يك عامل همراه در اين مطالعه بوده و براي بررسي بيشتر نياز به مطالعات پيگيري طولاني مدت مي باشد. ديابت مليتوس- تظاهرات روماتولوژيك- هايپرليپيدمي- هايپرتنشن- كم كاري تيروئيد. 1240488000