uni61ths436 61 دانشگاه علوم پزشكي مشهد بررسي باليني حملات گذراي ايسكمي مغزي مكرر و فزاينده و تحت درمان با هپارين در بخش اورژانس اعصاب بيمارستان قائم در سال 87-1386 1387-88 1387 1388 uni61ths436 دكتراي حرفه اي دكترا 59 مقدمه : حملات گذراي ايسكمي مغزي از نظر پاتوژنز و پاتوفيزيولوژي و پيشگيري و درمان تفاوتي با سكته ايسكميك مغزي ندارند. تكرار نزديك هم اين حملات نشانه سكته مغزي قريب الوقوع مي باشد و يك اورژانس نورولوژي محسوب مي شود. در اين موارد بيمار بستري و تحت درمان هپارين قرار مي گيرد. با اين وجود بسياري از بيماران دچار اين حملات مكرر دچار سكته مغزي مي شوند. از آنجا كه سكته مغزي سومين علت مهم مرگ ومير مي باشد، توجه به اين حملات اهميت زيادي دارد. هدف از اين مطالعه تعيين وضعيت باليني بيماران دچار حملات گذراي ايسكمي مغزي مكرر قبل و بعد از درمان با داروهاي ضد انعقاد وريدي است. روش كار : بيماران مراجعه كننده به اورژانس اعصاب كه دچار حملات مكرر ايسكمي گذراي مغزي بوده و مدت حداقل سه روز تحت درمان با 24000واحد هپارين وريدي به صورت 1000 واحد در ساعت قرار گرفته انتخاب و پرسشنامه تكميل مي شد. نتايج : در مجموع 62 بيمار بررسي شدند، 25 نفر مونث و 37 نفر مذكر بودند. متوسط سن بيماران 61 سال بود. شايعترين علامت در هر دو جنس همي پارزي بود. در اين مطالعه 17/7 درصد بيماران دچار انفاركت ايسكميك مغزي در توموگرافي كامپيوتري بودند. بين جنسيت و بروز انفاركت ارتباط معناداري نبود. بين سن و بروز انفاركت ارتباط معناداري پيدا نشد. آفازي به طور معناداري در مونث بيشتر بود. همي هيپوستزي به طور معناداري در مذكر بيشتر بود. علائم حمله گذراي ايسكمي مغزي در 80 درصد بيماران پس از درمان كاهش داشت. نتيجه گيري : وضعيت باليني بيماران دچار حملات گذراي ايسكمي مغزي پس از درمان با هپارين در بسياري از بيماران بهبود مي يابد هر چند درصد اندكي از بيماران پس از درمان دچار انفاركتهاي خفيف هستند. واژگان كليدي : ايسكمي گذراي مغزي، سكته مغزي ، هپارين. 1240488015