<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths426</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي اثر تجويز حاد هيدروكورتيزون سديم سوكسينيت در پيش شرطي سازي قلب خرگوش</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1387-88</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1387</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1388</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths426</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>17</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>بيان مسئله : بيماريهاي ايسكميك قلبي ، يكي از مهمترين علل مرگ و مير در جهان صنعتي امروز است. پيش شرطي سازي ايسكميك قلب يكي از روش هاي جديد در حفاظت از سلول هاي قلبي در برابر انفاركتوس مي باشد. مطالعات گذشته ، حاكي از توانائي برخي از داروها در تقليد اين اثر مفيد است. اما تاكنون مطالعه اي جهت تعيين نقش داروي هيدروكورتيزون در اين پديده صورت نگرفته است. اين مطالعه جهت بررسي اثر تچويز هيدروكورتيزون سديم سوكسينيت بر كاهش سايز لنفاركتوس قلبي در قلب خرگوش صورت گرفت.   مواد و روشها : 24 سر خرگوش نر نيوزلندي به صورت تصادفي و به طور مساوي به 4 گروه زير تقسيم شدند: 1-شم (sham)، 2-كنترل(Infarct)و3- پيش شرطي سازي ايسكميك (IP) و 4 - پيش شرطي سازي فارماكولوژيك با داروي هيدروكورتيزون (HYD). تمام حيوانات بيهوش شده ، انتوبه گرديده و به ونتيلاتور حيواني متصل شدند. در تمام گروه ها به جزشم ، جهت ايجاد انفاركتوس ميوكارد، پس از باز كردن قفسه سينه از چهارمين فضاي بين دنده اي چپ ، شاخه نزولي قدامي شريان كرونري چپ با نخ سيلك 0-3 به مدت 45 دقيقه بسته شد. در گروه HYD و 45 دقيقه قبل از القاء انفاركتوس ، هيدروكورتيزون به ميزان 50mg/kg از وريد گوشي تزريق گرديد. سپس به مدت 120 دقيقه پس از انفاركتوس ، تمام گروه ها تحت ريپرفيوژن قرار گرفتند. در انتها ، رنگ اوانس بلو تزريق شد. سپس تقسيم قلب به برش هاي 4-3 ميلي متري و رنگ آميزي تري-فنيل تترازوليم كلرايد صورت گرفت . از برش ها عكس ديجيتال جهت تعيين سايز انفاركت تهيه و از نرم افزار SPSS جهت آناليز دادهدها استفاده شد.   نتايج : حجم ناحيه انفاركت و نسبت حجم ناحيه انفاركت به حجم ناحيه در معرض خطر از 624.77.87 mm و 2.4%-31.5 (mean-SEM)  در گروه كنترل به ترتيب 19.62-105.55 mm  و 4.8%-7.6 (mean-SEM)  در گروه HYD كاهش يافت كه از لحاظ آماري معنادار مي باشد(P<0.001) سطوح سرمي تروپونين -T قلبي از 1.4-1.2 ng/ml(meanSEM)  به  ng/ml 0.24 -0.29 (mean-SEM)  كاهش يافت كه از لحاظ آماري معنادار مي باشد(P<0.001) .   نتيجه گيري : هيدروكورتيزون سديم سوكسينيت توانست به صورت معني داري حجم ناحيه انفاركت را كاهش داد و نقش محافظت كننده قلب را بازي كند.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>واژگان كليدي : هيدروكورتيزون ، انفاركتوس قلبي ، مدل اسكمي -ريپرفيوژن، تروپونين</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488013</thesis_update>
</rdsm_thesis>
