uni61ths422 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي شيوع استئوپروز و ارتباط آن با بيماريهاي تيروئيد و ديابت در 3000 بيمار مراجعه كننده به مراكز دانسيتومتري گرگان 1387-88 1387 1388 uni61ths422 دكتراي حرفه اي دكترا 70 زمينه و هدف : پوكي استخوان يكي از بيماريهاي شايع و با عوارض ناتوان كننده و خطر مرگ و مير به دنبال شكستگي مي باشد كه بار اقتصادي زيادي را بر جامعه تحميل مي كند. استئوپروز يك مشكل هتروژن پيچيده است و اتيو لوژي ناشناخته يي دارد كه عوامل متعددي براي آن بر شمرده شده . همراهي با بيماريهاي ديابت و تيروئيد مطرح مي باشد و با توجه به شيوع بالاي اين بيماريها و اهميت چشمگير اقتصادي - اجتماعي آنها مطالعه حاضر با هدف بررسي شيوع استئوپروز و همراهي آن با بيماريهاي ديابت و تيروئيد و نقش سن ، جنسو BMI در ارتباط با اين بيماري و همچنين بدست آوردن مقدار متئسط تراكم معدني استخوان در جمعيت هدف انجام گرديد. مواد و روشها : اين مطالعه توصيفي- تحليلي مقطعي در جمعيت مورد 3000 نفري مراجعه كننده به مراكز دانسيتومتري گرگان انجام شد. به روش نمونه گيري تصادفي ساده افراد وارد مطالعه شدند و اطلاعات عمومي و شرح حالشان با مصاحبه حضوري دريافت شده سپس اطلاعات حاصل از دانسيتومتري استخراج و كليه داده ها وارد نرم افزار محاسبات آماري SPSS شده ، محاسبات آماري لازم انجام و نتايج و جداول و نمودارها استخراج و سپس مورد تجزيه و تحليل كلي قرار گرفت. نتايج : شيوع استئوپروز در اين مطالعه بر اساس بررسي ناحيه كمر و فمور به طور كلي به ترتيب 33/7%و 16/7% ودر جنس مذكر به ترتيب 5/3%و 2/7% و در جنس مونث 28/3% و14% بود. دانسيته متوسط استخواني 0/9283 g/cm براي كمر و 0/7786g/cm براي فمور بود. سن متوسط افراد با استئوپروز 61/12 سال در بررسي كمر و 61/98 سال در بررسي فمور بود با بيشترين ميزان استئوپروز در گروه سني 55 تا 65 سال. رابطه خطي بين شيوع استئوپروز و افزايش سن به دست آمد كه مويد نقش پيش بيني كننده سن براي تراكم اسستخواني مي باشد به ازاي هر سال افزايش سن انتظار مي رود 0/037 تا 0/044 گرم بر سانتي متر مربع از BMD كاسته شود. BMI متوسط افراد استئوپروتيك 25/94 بر اساس بررسي كمري و 26/94 بر اساس بررسي كمري و 26/95 بر اساس بررسي فمور بوده است. افزايش BMI با افزايش خطي دانسيته استخواني همراه است كه البته اين افزايشبراي دانسيته فقرات كمري با شب بيشتري نسبت به فمور مي باشدBMI افراد با استئوپروز به طور معني داري كمتر از افراد طبيعي است و بيشتر افراد استئوپروتيك در محدوده BMI 19 تا 25 قرار دارند. بين همراهي ديابت با استئوپروز يا حالت غير استئوپروز تفاوت معناداري ديده نشد. براي همراهي بيماري تيروئيد با استئوپروز نيز نتيجه مشابه بدست آمد . نتيجه گيري : اين مطالعه نشان داد كه شيوع استئوپروز در جمعيت مراجعه كننده به مراكز دانسيتومتري از گرگان و شهر هاي اطراف آن بالاست و متوسط تراكم استخواني در اين منطقه نسبتا پايين است ، در 60 تا 70% بيماران مراجعه كننده به مراكز دانسيتومتري خطر استئوپروز و استئوپني محتمل است. جنس مونث و گروه سني 55تا 65 سال بيشترين جمعيت ايتئوپروتيك را تشكيل داده و سن نقش پيش بيني كننده براي تراكم استخواني و احتمال استئوپروز دارد و سن 50 سال را به عنوان آستانه خظر بايد در نظر گرفت. BMI كم با استئوپروز همراهي دارد ولي همراهي بيماريهاي ديابت و تيروئيد با استئوپروز در اين مطالعه ثابت نشد. واژگان كليدي : استئوپروز ، شيوع ، ديابت، بيماري تيروئيد، تراكم استخواني ، BMI . 1240488012