uni61ths393
61
دانشگاه علوم پزشكي گلستان
تعيين ميزان عوارض چشمي در بيماران ديابتي كه به علل غير چشمي در بيمارستان 5 آذر گرگان در سال 1385 بستري شدند
1385-86
1385
1386
uni61ths393
دكتراي حرفه اي
دكترا
62
مقدمه:
متابوليك ديابت شيرين شامل گروهي از اختلالات شايع است كه وجه اشتراك آنها در فنوتيپ هايپرگلسيمي ميباشد. ديابت شيرين علت اصلي بيماري مرحله نهايي كليه (ESRD)، قطع عضوهاي غيرتروماتيك اندام تحتاني و كوري بالغين ميباشد.
ديابت علّت اصلي نابينايي در سنين 20-74 سالگي است و اهميت اين مسأله از آن جا روشن ميشود كه، احتمال بروز نابينايي مورد تاييد قانون در افراد مبتلا به ديابت شيرين 25 برابر بيشتر از افراد غير مبتلا به ديابت شيرين ميباشد.
به علّت شيوع بالاي در اين منطقه و عوارض شديد ديابت بر روي چشم، در اين تحقيق بر آن شد كه بيماران ديابتي كه ممكن است مدّتها از شروع بيماري آنها گذشته باشد ولي از بيماري چشمي خود بي اطلاع باشند و به هر علّتي غير از علل چشمي از بيمارستان پنجم آذر گرگان در سال 85 بستري شدهاند، معاينه شوند چرا كه با انجام مراقبتهاي چشم پزشكي كافي ميتوان از بروز اكثر اين عوارض كه در صورت عدم كنترل ميتوانند باعث كوري شوند پيشگيري كرد.
روش اجرا:
مطالعه، از نوع مقطعي، توصيفي و تحليلي بوده و جمعيت مورد مطالعه، بيماران ديابتي بستري در بخشهاي داخلي، قلب، عفوني، نورولوژي، جراحي و ساير بخشها ميباشد كه در سال 85 در بيمارستان پنجم آذر گرگان بستري شدهاند. جمع آوري اطلاعات از طريق پر كردن پرسشنامه از طريق مصاحبه مستقيم با خود بيمار، اطلاعات موجود در پرونده بستري بيمار و هم چنين معاينه بيماران در درمانگاه بيمارستان پنجم آذر گرگان صورت گرفت.
اطلاعات پس از جمع آوري و دسته بندي وارد رايانه شده و با نرم افزار آماري spss و آزمون كاي دو مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. حجم نمونه با در نظر گرفتن شيوع پيامد 41 درصدي و سطح اطمينان 95 درصد و دقت 0/1، 93 نفر شد كه در اين تحقيق 101 نمونه داشتيم.
نتايج:
101بيمار ديابتي در طول سال 85 مورد مطالعه قرار گرفتند، كه شامل 62 زن و 39 مرد بودند ميانگين سني اين بيماران 15/1±51/73 سال و ميانگين طول مدّت زماني كه بيماران به ديابت مبتلا بودند 7/46 سال بود.
با افزايش سن، خطر بروز كاتاراكت نيز با افزايش ابتلا به ديابت، از لحاظ آماري معنيدار بود.
شيوع كاتاراكت در بيماران ديابتي با نحوه كنترل ديابت ارتباط مستقيم داشت.
ارتباطي بين شيوع كاتاراكت و جنس در بيماران ديابتي مورد مطالعه ما ديده نشد.
7 بيمار رژيديتي اسفنگتر داشتند كه ارتباط اين عوارض با ديابت از لحاظ آماري معني دار نبود. در مورد عوارض شبكيه با افزايش سن و افزايش طول مدّت ابتلا به ديابت اين عوارض افزايش پيدا ميكنند و اين ارتباط از لحاظ آماري معنيدار بود.
ولي ارتباط بين شيوع عوارض رتين و نحوه كنترل ديابت و هم چنين شيوع عوارض رتين و جنس بيماران ديابتي مورد مطالعه ما به دست نيامد.
ديابت، رتينوپاتي، كاتاراكت، طول زمان بيداري.
1240488000