uni61ths139 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بيان مسئله:با توجه به شيوع فراوان انجام آمينو تومي در بخش زايمان به علت اثر احتمالي آن در كاهش مدت زمان زايمان,با توجه به خطرات آن نظير ايجاد عفونت در مادر و جنين,پرولاپس بند ناف,افزايش احتمال ايجاد تروما در مادر و جنين,افزايش احتمالي شانس سزارين بر آن شديمتا تحقيقي را تحت عنوان((بررسي مقايسه اي اثر آمينوتومي زودرس بر سيرزايمان در مادران Nulligravid نسبت به سير زايمان در مادران Nulligravid با پارگي خود به خود پرده هاي جنيني))بعمل آوريم. هدف از اجرا:هدف از اجراي اين طرحبررسي اين موضوع بود كهآيا آمينو تومي زودرس باعث كاهش مرحله اول و دوم زايمان,مي شود يا خير؟ضمنآ به اين نكات هم توجه داشتيم تا اثر آمينو تومي بر روي افزايش سزلرين و بر روي آپگاردقيقه اول نوزاد را بررسي كنيم.روش انجام: اين تحقيق با مراجعه به پرونده هاي بيماران بستري در بخش زايمان مركز آموزشي-درماني دزياني گرگان در فاصله زماني بين فروردين 1378 الي بهمن 1380 وبر اساس cheklist طراحي شده انجام شد.انتخاب پرونده هاي مورد نظر كاملآ تصادفي بود و حجم نمونه براي هر گوره(مقايسه و شاهد) 120 تعيين گرديد.نتايج:در اين تحقيق به اين نتيجه رسيديم كه آمينوتومي موجب افزايش طول مرحله اول زايمان در گروه مقايسه نسبت به شاهد ميانگين 4/5396 ساعت در برابر 4/5157 ساعت و كاهش طول مرحله دوم زايمان در گروه مقايسه نسبت به گروه شاهد (56/8675 دقيقه در برابر 62/9775 دقيقه)مي شود ولي اين اختلافات از نظر آماري معني دار نبودند.همچنين ميانگين آپگار دقيقه اول نوزاد در گروه مقايسه 8/7333 و در گروه شاهد 8/8667 بود كه از نظر آماري معني دار نبود.مواردي كه تحت عمل سزارين قرار گرفتند 31/7 درصد در گروه مقايسه و25درصد در گروه كنترل بوده است يعني آمينوتومي موجب افزايش ريسك سزارين مي شود ولي اين اختلاف از نظر آماري معني دار نبودند.ميانگين سني مادران در گروه مقايسه 21/13 سال و در گروه شاهد 20/8182 سال است.ميانگين طول مدت بارداري در گروه مقايسه 39/3248 و در گروه شاهد 39/7688 بود كه اين اختلاف از نظر آماري معني دار بود(P-value=0/022).در گروه مقايسه 49/2 درصد نوزادان پسر و 50/8 درصد نوزادان دختر بودند و در گروه شاهد اين آمار 55/8 درصد براي پسران و 44/2 درصد براي دختران بوده است 1379-106 1379 1380 uni61ths139 دكتراي حرفه اي دكترا 40 بيان مسئله:با توجه به شيوع فراوان انجام آمينو تومي در بخش زايمان به علت اثر احتمالي آن در كاهش مدت زمان زايمان,با توجه به خطرات آن نظير ايجاد عفونت در مادر و جنين,پرولاپس بند ناف,افزايش احتمال ايجاد تروما در مادر و جنين,افزايش احتمالي شانس سزارين بر آن شديمتا تحقيقي را تحت عنوان((بررسي مقايسه اي اثر آمينوتومي زودرس بر سيرزايمان در مادران Nulligravid نسبت به سير زايمان در مادران Nulligravid با پارگي خود به خود پرده هاي جنيني))بعمل آوريم. هدف از اجرا:هدف از اجراي اين طرحبررسي اين موضوع بود كهآيا آمينو تومي زودرس باعث كاهش مرحله اول و دوم زايمان,مي شود يا خير؟ضمنآ به اين نكات هم توجه داشتيم تا اثر آمينو تومي بر روي افزايش سزلرين و بر روي آپگاردقيقه اول نوزاد را بررسي كنيم.روش انجام: اين تحقيق با مراجعه به پرونده هاي بيماران بستري در بخش زايمان مركز آموزشي-درماني دزياني گرگان در فاصله زماني بين فروردين 1378 الي بهمن 1380 وبر اساس cheklist طراحي شده انجام شد.انتخاب پرونده هاي مورد نظر كاملآ تصادفي بود و حجم نمونه براي هر گوره(مقايسه و شاهد) 120 تعيين گرديد.نتايج:در اين تحقيق به اين نتيجه رسيديم كه آمينوتومي موجب افزايش طول مرحله اول زايمان در گروه مقايسه نسبت به شاهد ميانگين 4/5396 ساعت در برابر 4/5157 ساعت و كاهش طول مرحله دوم زايمان در گروه مقايسه نسبت به گروه شاهد (56/8675 دقيقه در برابر 62/9775 دقيقه)مي شود ولي اين اختلافات از نظر آماري معني دار نبودند.همچنين ميانگين آپگار دقيقه اول نوزاد در گروه مقايسه 8/7333 و در گروه شاهد 8/8667 بود كه از نظر آماري معني دار نبود.مواردي كه تحت عمل سزارين قرار گرفتند 31/7 درصد در گروه مقايسه و25درصد در گروه كنترل بوده است يعني آمينوتومي موجب افزايش ريسك سزارين مي شود ولي اين اختلاف از نظر آماري معني دار نبودند.ميانگين سني مادران در گروه مقايسه 21/13 سال و در گروه شاهد 20/8182 سال است.ميانگين طول مدت بارداري در گروه مقايسه 39/3248 و در گروه شاهد 39/7688 بود كه اين اختلاف از نظر آماري معني دار بود(P-value=0/022).در گروه مقايسه 49/2 درصد نوزادان پسر و 50/8 درصد نوزادان دختر بودند و در گروه شاهد اين آمار 55/8 درصد براي پسران و 44/2 درصد براي دختران بوده است اثر آمنيو تو مي زودرس-زايمان-Nulligravid-پرده هاي جنيني 1240488000