uni61ths132 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان مقايسه اثر آلفابلوكري ها تامسولوسين و ترازوسين در دفع سنگهاي حالب پس از ESWL در بيماران مراجعه كننده در شهرستان گرگان در سال 1385-1386 1385-86 1385 1386 uni61ths132 دكتراي حرفه اي دكترا 75 بيان مسأله: با توجه به آن كه سنگ كليه در كشور ما و استان گلستان به نسبت جمعيت از درصد بالايي برخوردار است و بيماران از پزشك انتظار دارند تا يك درمان موثر انتخاب كند، به طوري كه سنگ‌ها هر چه سريع‌تر و با درد كمتر و نيز عوارض كمتر و در نتيجه جلوگيري از بستري در بيمارستان، دفع شوند. به دليل آن كه تأثير درمان‌هاي با تهاجم كمتر از قبيل ESWL در مطالعات زيادي تاييد شده است، ما درمان‌هاي دارويي جديد جهت تسريع دفع سنگ پس از ESWL را مورد بررسي قرار مي‌دهيم.
در سراسر ماهيچه صاف حالب رسپتورهاي آلفا آدرنرژيك به خصوص ساب تايپ آلفا 1 دي وجود دارد و اين رسپتورها نقش مهمي را در انقباض حالبي بازي مي‌كنند. زيرا باعث افزايش فركوئنسي انقباض پريستالتيك حالب و افزايش تون عضلات حالب و در نهايت انسداد كامل مي‌گردند. در نتيجه آنتاگونيست رسپتورهاي آلفا آدرنرژيك سرعت دفع سنگ را افزايش، زمان دفع سنگ را كاهش و مصرف آنالژزيك را كاهش مي‌دهد. به اين دليل ما از ترازوسين به عنوان آلفا بلوكر و تامسولوسين به عنوان آلفا 1 دي بلوكر استفاده مي‌كنيم.
هدف از اجرا: هدف از مطالعه تعيين و مقايسه مدّت زمان دفع سنگ، شدّت درد، ميزان مصرف مسكن و روزهاي از كار افتادگي در سه گروهA، B،C مي‌باشد.
روش انجام مطالعه: از ميان بيماران مراجعه كننده به سنگ شكن، 240 بيمار به طور تصادفي انتخاب و به طور تصادفي به روش Block Balanced Randomize به 3 گروه 80 تايي A,B,C تقسيم بندي مي‌كنيم. گروه A يا كنترل: شامل بيماراني است كه درمان روتين شامل شياف ديكلوفناك 100mg و قرص ديكلوفناك 25mg دريافت مي‌كنند. گروه B يا تامسولوسين علاوه بر درمان روتين روزانه 4mg و0 تامسولوسين و گروه C ترازوسين علاوه بر درمان روتين روزانه ترازوسين 2mg دريافت مي‌دارند. بيماران در 3 نوبت ويزيت مي‌شوند. اوّلين نوبت هفته اوّل، بعد يك ماه از سنگ شكني 3 ماه پس از سنگ شكني و در صورت دفع سنگ در هر ويزيت به عنوان موفقيت در دفع سنگ به حساب مي‌آيد و پرسشنامه بيمار تكميل مي‌گردد و در صورت عدم دفع سنگ ويزيت بعدي انجام مي‌شود و چنانكه تا 3 ماه دفع نگرديد به عنوان عدم موفقيت به حساب مي‌آيد.
نتايج: از بين 240 مورد بررسي، ميانگين سني در گروه A:م 14/7±39/8 ، در گروه B:ل 10/9±40/1 و در گروه C:ت14/5±40/2 مي‌باشد. ميانگين قطر سنگ در گروه A:ن5±11/3mm ، در گروه B:ن3/9±10/7 mm و در گروه C:ت4/3±10/9 mm بود، كه هيچ‌كدام ارتباط معني داري با هم نداشتند، درصد دفع سنگ در گروه تامسولوسين بيشتر از 2 گروه ديگر، ميانگين زمان دفع سنگ در گروه كنترل بيشترين مقدار، شدّت درد در تامسولوسين كم‌ترين و مصرف مسكن تزريقي در گروه a بلوكر كمتر از گروه كنترل بود. البته در هيچ‌كدام از اين موارد از لحاظ آماري اختلاف معني‌داري نداشتند. ولي ميانگين روزهاي سپري‌شده با درد در بين گروه a بلوكر كمتر از كنترل بود، كه هر دو اين موارد از لحاظ آماري اختلاف معني‌داري داشتند.
نتيجه نهايي: a بلوكرها سمپتوم‌هاي مرتبط با درد را در بيماران بعد از ESWL را كاهش مي‌دهند ولي در دفع سنگ تأثيري ندارند. سنگ كليه، ESWL، آنتاگونيست رسپتورهاي آلفا آدرنرژيك، تامسولوسين، ترازوسين. 1240488000